Futsal 1 handhaaft zich ondanks nipte nederlaag bij de koploper

Afgelopen vrijdag stond de voorlaatste wedstrijd van het seizoen op het programma voor IJsselmeervogels Futsal 1. De tegenstander was koploper ZV Vrone, die deze wedstrijd officieel kampioen konden worden. Vanwege het aanstaande kampioenschap zat sporthal De Oostwal in Sint Pancras bomvol supporters. Voor de Vogels stond er veel op het spel: bij een punt was handhaving op eigen kracht een feit, anders waren ze afhankelijk van puntenverlies van de concurrent. Het waren ingrediënten voor een hoogstaande futsalwedstrijd. In een wedstrijd waarin de Vogels leken te worden overlopen door de koploper, werd het toch nog knap spannend en werd er met 4-2 verloren.

Eerste helft
Vanaf de aftrap probeerden de Vogels hun tegenstander gelijk vast te zetten. ZV Vrone wist zich al snel onder die druk uit te spelen en zette IJsselmeervogels direct zelf vast. Aangemoedigd door het vele publiek raasden de fitte spelers van de thuisploeg over het veld. De Vogels moesten op hun tanden bijten in de openingsfase en stonden continu onder druk. Na een aantal keer goed weg te zijn gekomen maakte de thuisploeg de 1-0. In de opbouw ging het volledig mis en daar werd gretig van geprofiteerd.

De openingstreffer gaf de thuisploeg een enorme boost. Al snel werd duidelijk dat deze ploeg niet voor niks bovenaan staat, de snelle loopacties volgden elkaar op en het werd steeds gevaarlijker voor het doel van Vogel-doelman Bram Hopman. De Vogels leken een beetje ontdaan van de situatie en lieten alles maar op zich afkomen. De uitploeg riep het over zichzelf af en niet veel later was het weer raak voor ZV Vrone. Een korte intrap werd snel genomen en hard voorlangs gespeeld, waar iemand keurig klaarstond om de bal binnen te tikken: 2-0. Het ging zo simpel als wat, en er waren nog heel wat minuten te spelen.

De Vogels raakten lichtelijk in paniek en begonnen te bezwijken onder de druk. Nadat de bal op het middenveld kinderlijk eenvoudig werd verloren, werd ook deze fout keihard afgestraft en stond het 3-0. Met deze stand en het spelbeeld leek een oorwassing van jewelste bijna onontkoombaar. De Vogels moesten terug naar de basis en proberen geen fouten te maken achterin. Na een heftige storm, kregen de Vogels iets meer lucht en deelden zij als het ware lichte speldenprikjes uit aan de tegenstander. In de resterende minuten leken de Vogels voor het grootste gedeelte de boel weer op orde te hebben. De scheidsrechter floot af voor het einde van de eerste helft.

Tweede helft
In de rust benadrukte trainer Herman Spel dat de gemaakte afspraken nagekomen moesten worden en dat het wel een tandje erbij mocht. Met die insteek begonnen de Vogels aan de tweede helft en gaven direct een duidelijk signaal af. Met een ingestudeerde aftrap werden de Vogels gelijk levensgevaarlijk. Cees Duyst gaf een diepe pass op Patrick Koelewijn, die inhield en hem teruglegde op diezelfde Duyst. Hij speelde hem vervolgens naar Jelle Kootstra, die hem perfect terugkaatste op Duyst. Zijn schot werd knap gepareerd door de keeper, maar hiermee lieten de Vogels zien dat de wedstrijd nog niet gespeeld was.

Het spelbeeld in de tweede helft was aanzienlijk anders dan de eerste. ZV Vrone had uiteraard veel balbezit, maar dit werd onderbroken met fases waarin de Vogels de dienst uit maakten. Er werd fel verdedigd en de thuisploeg had moeite met gevaar te stichten. Ook aan de andere kant was het moeilijk voor de Vogels om tot kansen te komen. Toch was daar uit het niets de aansluitingstreffer. Joël Kok lanceerde zichzelf via de rechterkant van het veld en besloot om van afstand de trekker over te halen. Met een kanonskogel van een schot vloog de bal keihard de kruising in, waarmee de aanvoerder het luidruchtige publiek meteen muisstil kreeg: 3-1.

De thuisploeg had deze tegentreffer totaal niet zien aankomen en leek zichtbaar geschrokken. Vanaf dit moment sloeg de wedstrijd om en begonnen de Vogels het spel te dicteren. De bal ging van voet naar voet en ZV Vrone moest in de achteruit. Nadat Stefan Koelewijn geblesseerd uitviel en de vermoeidheid toesloeg kwam de thuisploeg weer uit hun schulp. Met een brede selectie wisten zij het initiatief weer terug te pakken, dachten ze. Na een knappe redding van de uitstekende keepende Bram Hopman, gooide hij de bal onverwachts snel naar voren. Irving Liesdek speelde de bal vervolgens naar Thomas Koelewijn die zijn directe tegenstander opzocht. De goaltjesdief sneed naar binnen, haalde verwoestend uit en liet de ex-Eredivisiekeeper van de thuisploeg kansloos: 3-2.

De marge was teruggebracht tot één doelpunt en dat zorgde voor verontrustende blikken bij het massale publiek. Met nog vijf minuten op de klok was het alles of niets, dus wijzigde Herman Spel zijn formatie om naar powerplay. Patrick Koelewijn trok het keepersshirt aan en fungeerde hiermee als vijfde veldspeler. ZV Vrone werd tegen het eigen doel aangedrukt en verdedigde zeer compact tegen een vijftal Vogels. De ruimtes waren echter ongekend klein en het lukten de Vogels moeilijk om tot kans te komen, zelfs met een man meer. Na balverlies kwam de thuisploeg eruit met een messcherpe counter. De aanvaller stond één op één met gelegenheidskeeper Patrick Koelewijn, die op zijn beurt met twee benen wijd in kwam vliegen en het gevaar verrassend genoeg stopte.

ZV Vrone behield het balbezit en waren niet van plan om dit in de slotfase nog weg te geven. Na wederom een spectaculaire redding van Patrick Koelewijn én een bal op de paal, kon keeper Bram Hopman eindelijk weer het veld in. Het was vooral tegenhouden in de laatste paar minuten van de wedstrijd. De Vogels kwamen er niet meer uit en de thuisploeg maakte de wedstrijd dood door de nodige overtredingen uit te lokken. Aanvoerder Joël Kok kreeg het, na een vermeende charge, nog even aan de stok met de pedante nummer 7 van de thuisploeg. De gemoederen liepen even hoog op bij zowel de spelers als supporters van ZV Vrone, die het kampioenschap konden ruiken. In de laatste minuut kreeg de thuisploeg een vrije trap na duw- en trekwerk van Irving Liesdek. De bal vloog dwars door de muur langs de keeper en zo werd de eindstand bepaald op 4-2.

Nabeschouwing
Na een moeizame eerste helft herpakte IJsselmeervogels Futsal 1 zich uitstekend en maakte ze het de kampioen van de Topklasse nog aardig lastig. Na afloop van de wedstrijd werd duidelijk dat concurrent Golden Stars verloren had van FC Zaanstreek, wat betekent dat de Vogels niet meer ingehaald kunnen worden en officieel gehandhaafd zijn in de Topklasse! In een seizoen waarin het moeizaam begon, werden er na de winterstop duidelijk stappen gemaakt in de goede richting. De Vogels vochten zich uit de degradatiezone en mogen zich volgend seizoen gewoon weer melden op het derde futsalniveau van Nederland. Voordat het zover is staat over twee weken de laatste wedstrijd van het seizoen op het programma. Op vrijdag 17 april wordt de regioderby gespeeld tegen Annour/MADIBA. De wedstrijd wordt eindelijk weer eens gespeeld in onze eigen sporthal De Toekomst en zal worden afgetrapt op het gebruikelijk tijdstip van 20:00 uur.